Terug naar vorige
Om een verlies te kunnen verrekenen, moet de inspecteur dit verlies eerst formeel vaststellen in een zogenaamde ‘verliesvaststellingsbeschikking’. Zonder deze beschikking is verrekening van verliezen volgens de wet niet mogelijk. Persoonlijke omstandigheden, hoe schrijnend ook, zijn geen reden om af te wijken van de wettelijke vereisten voor verliesverrekening.
Geen aangifte
Een man doet in de jaren 2015, 2017, 2018, 2019 en 2020 aangifte inkomstenbelasting. In die jaren is zijn inkomen telkens nihil. Voor het jaar 2016 dient hij geen aangifte in. De inspecteur legt ambtshalve een aanslag op, met een belastbaar inkomen van ruim € 90.000.
Schrijnende omstandigheden
In 2016 is de man failliet gegaan en heeft hij zijn boekhouding moeten inleveren bij de curator. Hierdoor zijn belangrijke gegevens, waaronder stukken over eerdere belastingaangiften en aanslagen, niet meer beschikbaar voor hem. Hij ervaart in deze periode ook zware persoonlijke omstandigheden. Hij heeft een nier aan zijn echtgenote afgestaan, waarna zij uiteindelijk toch nog is overleden. Ook is de man dat jaar een periode dakloos geweest.
Verrekenbaar verlies
De man schat dat hij zo’n € 62.300 aan verrekenbaar verlies uit eerdere jaren heeft. Hij wil dat graag in 2021 verrekenen. De inspecteur geeft aan dat hij dit niet kan verrekenen, omdat hij nooit een verliesvaststellingsbeschikking heeft vastgesteld. De man vindt dat de inspecteur zich te formeel opstelt. Hij vindt het niet eerlijk dat hij door een ontbrekende administratie geen recht meer heeft op verliesverrekening.
Geen beschikking, geen verrekening
Dit verweer kan hem niet baten. De rechter oordeelt dat verliezen alleen verrekenbaar zijn als zij in een verliesvaststellingsbeschikking zijn vastgesteld. Een dergelijke beschikking ontbreekt. Het is niet mogelijk om op grond van de persoonlijke omstandigheden van de man alsnog een verlies in aanmerking te nemen.